Bjórbókin til Mekka

Ferðaáætlun:

Flogið með Iceland Express 1.maí kl 15:00 og lent á London Stansted kl 18:50.  Þaðan förum við með hraðlest inn í hjarta London (Liverpool station) þar sem Sigrún og Jóhannes og Elva og Óli taka á móti okkur með bros á vör. 

Því næst er förinni heitið á Gili Gulu sem er snilldar sushi staður þar sem ótæmandi fjöldi smárétta er “serveraður” á færibandi dauðans.  Þessu verður svo öllu saman án efa skolað niður með Austurlenskum Kirin bjór.

Að áti loknu er ekki seinna vænna en að drífa sig heim til SigJó og lúlla smá því flugið til Brussel fer 7:30 næsta dag.

2. maí tökum við svo leigubíl beint á London Stansed og fljúgum með Ryanair kl 7:30 og lendum á Brussel Charleroi kl 9:30.  Þaðan böstum við svo með lest í bæinn og ættum að vera komin á hótelið Chao Chow Palace um hádegisbil.

Næstu 2 daga verða bragðlaukar svo skolaðir upp úr bjór, súkkulaði og öðrum kræsingum og brugghús skoðuð. En svo sunnudaginn 4. maí kveðjum paradís með tár í hvörmum og förum aftur með lestinni til Brussel Charleroi og fljúgum þaðan 15:50 og lendum svo á London Stansed kl 15:50? Hmmm skrítið? ; )

Við höngum svo á London Stansed í 4 tíma og étum á okkur gat.  Kl 19:50 fljúgum við svo heim með Iceland Express og lendum í Keflavík kl 21:40.

Smökkunaráætlun:

Þegar tími er naumur og bjórlistinn nánast ótæmandi getur verið erfitt að hafa hemil á sér við smökkunina.  Maður vill jú komast yfir sem flestar tegundirnar.  Við þessa iðju verður maður þó að gæta hófs og reyna að þræða hinn gullna meðalveg ef ekki á illa að fara.  Hætturnar leynast allstaðar en auðvelt er að verða vínandanum að bráð og missa bæði dómgreind og bragðskin svo ekki sé talað um rænuna.  Smakkarar sem orðið hafa fyrir barðinu á þessu fyrirbæri, sem við köllum í bransanum  “smökkunarónæmi”, vita hve afleiðingarnar eru skelfilegar.  Ekki er nóg með það að dómar okkar litast af gleðivímu rugli og verða frekar einsleitir (allir bjórar eins) heldur leiðir þetta oftar en ekki til annarar hættu eða “smökkunarógleði” eða þynnku dagin eftir.  Smökkunarógleðin stelur frá okkur dýrmætum smökkunar tíma og við erum stundum ekki orðin smakkfær fyrr en seint um kvöld eða jafnvel daginn eftir.

Til að komast hjá þessum vandamálum hóaði ég í tvo af velunnurum Bjórbókarinnar þá Frosta Jóns og Benna hinn ógurlega, sem báðir eru virtir vísindamenn hjá Íslenskri Erfðagreiningu.   Eftir nokkurt þref komumst við niður á samkomulag um formúlu sem er svo hljóðandi.  Byrja skal daginn með smökkun á bjór í léttari kantinum svo sem lager eða hin léttari öl á borð við Faro eða hveitibjórana, þegar líður á daginn má svo skipta yfir í stóru kallana Trappist, Abbey, ofl sem verða allt að 10% abv.  Ekki skal drekka meira en einn bjór á klst að meðaltali og eitt vatnsglas skal drekka á eftir hverjum bjór.  Frosti vildi svo ennfremur verða mér úti um alkóhóldehydrogenasa og láta mig taka eitt skot af því í glyceroli eftir hvern bjór en ég er hræddur um að það kæmi of mikið niður á bragðlaukunum.  Að loknum degi skal svo taka inn tvær alkaseltzer pillur fyrir háttinn og drekka mikið vatn með.  Daginn eftir skal svo hefja með tveim alkaseltzer töflum og vatni.

Vona ég svo að þessi formúla virki vel en ef ekki þá veit ég betur næst : )