Eins og að drekka vatn
 

Til Baka

Ímyndið ykkur ömmu gömlu á barnum í hverfinu, klukkan níu um morgun að drekka bjór og borða samloku. Það er frekar erfitt en mun auðveldara er að sjá fyrir sér brjálað partýdýr sem er að ná sér niður eftir gott djamm áður en það fer að sofa. Hér á Spáni einskorðast bjórdrykkja ekki við helgar og því síður við þann gjörning að fara á “fyllerí” eins og við Íslendingar segjum.

Ég hef nú ekki verið að velta því sérstaklega fyrir mér í gegnum árin hvort að á Spáni sé mikil bjórmenning eða hvort þeir séu að framleiða almennilegan bjór, enda ekki staldrað við lengi í hvert skipti. En nú er ég búinn að vera hér í Barcelona í bráðum fjóra mánuði og hef ég því komist að ýmsu. Allir kannast við orðatiltækið að eitthvað sé svo auðvelt að það sé eins og að drekka vatn; Spánverjar drekka einmitt bjór eins og vatn. Hér fer maður út að skemmta sér og nei, fólk er ekki með bjór í glasi eins og maður er vanur að heiman heldur eru það í flestum tilfellum að drekka sterkt áfengi svo sem eins og viský, vodka eða romm. Auðvitað sést ein og ein bjórflaska en í miklu minni mæli en heima. En aftur á móti er bjórinn drukkinn með mat og þá skiptir engu máli hvað klukkan er. Svo er það auðvitað rauðvínið sem er drukkið í ótrúlegu magni enda ódyrt og nóg af því.

Stundum hefur maður verið að bera saman drykkjuvenjur Íslendinga og Spánverja og komist að þeirri niðurstöðu að Spánverjar séu ef til vill á hærra menningarstigi hvað þetta varðar þar sem þeir drekka með mat og ekki svo mikið að þeir finni sérstaklega á sér. Sem sagt til að njóta bragðsins. Íslendingar aftur á móti eiga það til að drekka bara til að verða fullir og halda sig svo flestir hverjir frá áfengi þar til næstu helgi á eftir. Það er spurning hvort er hollara. Ég held að ég sé búinn að komast að því að drykkjuvenjur Íslendinga eru mun heilbrigðari. Hér drekka menn nefnilega alla daga og detta svo líka ærlega í það um helgar. Nú er ég að tala um fólk á bilinu 20 til 35 ára. En ekki er öll sagan sögð. Eftir að hafa sturtað í sig áfengi allt kvöldið, keyra þeir svo heim án þess að blikna. Já þetta myndum við aldrei gera heima á Fróni. Annars held ég að mælarnir hjá löggunni hér séu nú stilltir eitthvað öðruvísi en heima því um daginn var ég í bíl með einum sem hafði drukkið þrjú rauðvínsglös með mat og fór svo beint að keyra. Þetta telst nú bara ekki neitt hér en svo var vinurinn stoppaður og látinn blása. Ég var nú alveg viss um að nú væri hann í slæmum málum en það var nú eitthvað annað. Löggan sýndi okkur mælinn og þar stóð 0,00. Semsagt hér á Spáni þá skiptir ekki máli hvort þú ert að drekka 3 glös af rauðvíni eða 3 glös af vatni, ekkert mælist.

En ég ætlaði nú að tala eitthvað um bjór. Hér í Katalóníu eru Damm bjórarnir (Estrella Damm, Voll Damm) vinsælastir enda framleiddir hér og Katalónar stoltir af öllu sínu. Ekki veit ég mikið um fyrirtækið sem framleiðir þessar bjórtegundir og það virðist vera heilmikið basl að fá eitthvað fram á vefsíðum þeirra sem eru meðal annars http://www.volldamm.es og http://www.dammbier.es. En hér; http://www.estrelladamm.es er hægt að sjá ansi skemmtilega Estrella Damm auglýsingu (í pop-up glugga), vert að kíkja á hana til gamans. Ég tók mig til um daginn og bar saman Voll Damm og Estrella Damm en er hægt að sjá dóma mína undir “Dómar gesta” hér á síðum Bjórbókarinnar. Við erum ekki að tala um neina snilldar bjóra en engu að síður eru þeir fínir. Margir þekkja San Miguel en hann er ekki frá Katalóníu og því minna drukkinn en þeir sem hér að ofan eru taldir til. San Miguel er mjög svipaður Xibeca sem einnig er af fjölskyldu Damm bjóra. Svo líkir eru þeir að þegar ég og félagi minn rugluðumst á glösum sem höfðu að geyma annarsvegar San Miguel og hinsvegar Xibeca, þá gátum við ekki með nokkru móti áttað okkur á hvað var hvað. En það segir kannski bara meira um okkar vit á bjórsmökkun en margt annað.

Þótt hér fáist prýðis lagerbjórar þá er Spánn ekki rétti staðurinn fyrir draumafrí bjóráhugamannsins nema þá að hann láti verðið vega þyngst þegar staðsetning er ákveðin. Hér fæst eins líters flaska af bjór (“40 ouncer” eins og þeir kalla það í gettóunum í USA) ekki nema frá rétt tæpri og upp í rétt rúma eina evru sem er vel undir hundrað krónum íslenskum. Á börunum hækkar verðið auðvitað en er samt ekki hátt. Ég hef alltaf gaman af því að segja Spánverjunum frá því að á bar heima kosti hálfur líter af bjór 7-8 evrur. Í stuttu máli sagt þá missa þeir andlitið og fórna höndum enda fáránlegt verð hvernig sem á það er litið.

Það má segja að bjór hér á Spáni sé ódýr hversdagsdrykkur sem menn drekka mikið með mat. Ég vil ekki segja að það sé engin bjórmenning hér, það má færa rök fyrir því að hún sé meiri hér en til að mynda á Íslandi því hversdagsdrykkur er jú orðinn stór hluti af daglegri menningu. Ég get sagt það eins og er að ef ég sæi tíu ára gamlan krakka sitja með ömmu sinni á bar og þau bæði væru að drekka bjór, þá tæki ég líklega ekkert sérstaklega eftir því. Þetta hef ég reyndar ekki ennþá séð, en aftur á móti sér maður ömmu gömlu oft og stálpaða afkomendur hennar drekka bjór sem vatn væri.

- Myndir og texti eftir Björgvin Hilmarsson 2003 - Retro (www.retro.is)